Loader

ტომოსის მიღება  არ გამოიწვევს არეულობას  მსოფლიო მართლმადიდებლობაში!

გარდა იმისა, რომ რუსეთის პოლიტიკურმა ხელმძღვანელობამ აღშფოთება გამოთქვა უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესიის სრული ავტოკეფალიის მიღების შესაძლებლობაზე, მისი  სულიერი და პოლიტიკური ლიდერები, ელიტის წარმომადგენლები, ჩანს, ყოველდღე იკრიბებიან და საკუთარ მხარდამჭერებს აიძულებენ, გაავრცელონ ყალბოი ცნობები იმის თაობაზე, რომ, თითქოს ტომოსის  მიღება  მსოფლიო მართლმადიდებლობის დაშლას გამოიწვევს. მეტიც, დღევანდელობას რუსეთი  1054 წლის მოვლენებსაც კი ადარებს, როდესაც, მოგეხსენებათ, მოხდა აღმოსავლეთისა და დასავლეთის გაყოფა.

სინამდვილეში, რუსეთის პროპაგანდა, რა თქმა უნდა, მხოლოდ პროპაგანდაა და ადასტურებს, რომ რუსეთი სრულ ისტერიკაშია.

მასაც, სხვათა მსგავსად, აქვს საკმარისი ცოდნა იმის შესახებ, რომ კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოს მიერ უკრაინისათვის ავტოკეფალიის მინიჭება არ გამოიწვევს მსოფლიო მართლმადიდებლობის გაყოფას, ვინაიდან მსოფლიო პატრიარქის ასეთი ქმედებები კანონიკური და კანონიერია.

რუსეთის ხელმძღვანელმა პუტინმა და მისმა გარემოცვამაც იციან, რომ ყველა ადგილობრივმა ეკლესიამ (გარდა  აღმოსავლეთის ოთხი საპატრიარქოსი),  ავტოკეფალია ზუსტად იგივე პრინციპის გამოყენებით მიიღეს, ხოლო მისი  შესაძლო მკაცრი ქმედების შემთხვევაში დასრულდება  ურთიერთობა  კონსტანტინეპოლის საპატრიარქოსთან და თითქმის ყველა  მართლმადიდებლური ეკლესიის მიერ ეს  ნეგატიურად  შეფასდება.

იმისათვის, რომ უკეთ გაერკვეს ვითარებაში, პუტინსაც და რუსეთის სხვა ოფიციალურ პირებსაც აქვთ შესაძლობლობა,  გლობალურ ქსელში მოიძიონ ისტორიული ფაქტები და აღმოაჩინონ, რომ, მაგალითად 1448 წელს მოსკოვის საპატრიარქომ საკუთარი ავტოკეფალია გამოაცხადა და 1589 წლამდე მის აღიარებასაც ელოდა … შესაბამისად, ბრალდება უკრაინის წინააღმდეგ ავტოკეფალიის გამოცხადების უკანონობის შესახებ, ორმაგი სტანდარტების პოლიტიკის გამოვლინებაა, რასაც მოსკოვი ისედაც ფართოდ იყენებს ყველს შესაძლო შემთხვევაში.

სინამდვილეში, არც უკრაინის და არც სხვა რომელიმე მართლმადიდებლური ეკლესია არ არღვევენ კანონებს, ხოლო რუსეთმა და მოსკოვის საპატრიარქომ, არაერთხელ მიმართა ქმედებებს, რამაც გამოიწვია ეკლესიის კანონებისა და ზოგადად მიღებული მართლმადიდებლობის ნორმების დარღვევა.

კერძოდ: რუსეთმა მოახდინა კიევის მართლმადიდებელი მიტროპოლია 1686 წელს, ხოლო მე-20 საუკუნეში (1970 წელს) მოსკოვის საპატრიარქომ მიითვისა ამერიკაში მართლმადიდებელი ეკლესიის ავტოკეფალია. სხვათა შორის, განსხვავებით “სოციალისტური ბანაკის” (ბულგარეთი, საქართველო, პოლონეთი და სლოვაკეთში ჩეხური მიწები) წარმომადგენლებისაგან, კონსტანტინეპოლმა და ბევრმა სამოციქულო ეკლესიამ არ სცნეს აღნიშნული ავტოკეფალია.

სხვათა შორის, გასული საუკუნის 90-იანი წლების განმავლობაში, მოსკოვი არაერთხელ იმუქრებოდა, რომ კონსტანტინოპოლთან ურთიერთობებს გაწყვეტდა  და ეს გამოწვეული იყო კონსტანტინეპოლის გარკვეული ქმედებებით, კერძოდ იმით, რომ ფინეთის, აშშ-ში უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესიას და კანადაში უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესიებს მიენიჭათ ავტონომია მსოფლიო საპატრიარქოს შემადგენლობაში. საბოლოოდ, რუსეთმა ეს მუქარები არ აასრულა, თუმცა, რუსეთის რეპუტაცია კი მნიშვნელოვნად შელახა.

რუსეთი კი ამტკიცებს, რომ მას დიდად არ აღელვებს  ზემოხსენებული  რეპუტაციის შელახვა   –  და ამის დასტურია სხვა ფაქტიც, კერძოდ, გასახსენებელია კრიზისი ესტონელ მართლმადიდებლურ ეკლესიაში, რის შემდეგაც 1996 წლის თებერვალში მოსკოვისა და კონსტანტინოპოლის საპატრიარქოებს შორის ევქარისტული ზიარებაც კი შეწყდა. თუმცა, იმავე წლის მაისში ევქარისტია აღდგა მხარეების შეთანხმების საფუძველზე  და ამ შეთანხმების თანახმად, შეიქმნა ორი მართლმადიდებლური იურისდიქცია ამ ქვეყნის ტერიტორიაზე.

რეალურად, პრაქტიკა ადასტურებს, რომ ტომოსის მიღება არ გამოიწვევს უკრაინის მართლმადიდებლურ ეკლესიის გახლეჩვას მიუხედავად იმისა, რომ რუსეთი ავტონომიურ მართლმადიდებლურ ეკლესიას და მართლმადიდებლურ ეკლესიებს უკრაინაში არაკანონიკურად მოიხსენიებს.

პირიქით, ტომოსის დებულება მიმართულია განხეთქილების აღმოსაფხვრელად და მიზნად ისახავს უკრაინაში მართლმადიდებლური სამოციქულო ეკლესიის ფორმირებას. მასში, ნებაყოფლობით საფიუძველზე, შევლენ მართლმადიდებელი იერარქები, აგრეთვე სხვა სასულიერო პირები და მრევლი, რომელიც არსებობს უკრაინაში.

უკრაინაში ტომოსის მიღების შემდეგ არ იქნებიან “არაკანონიკური”  მორწმუნეები და არსებული განხეთილება აღმოიფხვრება. რეალურად, მოსკოვის საპატრიარქოს შიში სხვა თემასთანაა კავშირში, მას აფრთხობს უკრაინელი მრევლის შესაძლო დაკარგვა, რაც ბუნებრივად მოხდება, თუ უკრაინა მიიღებს ავტოკეფალიას.

რუსეთი ამას, ცხადია, ეწინააღმდეგება და ამ კონტექსტში 2017 წლის მოვლენების გახსენებაც შეიძლება, როცა უკრაინის მართლმადიდებლური ეკლესიის ინიციატივა ერთიანობის აღდგენის თაობაზე გახდა რუსეთის იმჟამინდელი კამპანიის საფუძველი. კრემლი საკუთარ მართლმადიდებლურ ეკლესიას იყენებს საგარეო ურთიერთობებისა და პროპაგანდის ინსტრუმენტად და “პოლიტიკური მართლმადიდებლობის” კონცეფციის რეალური ავტორია.

რასაკვირველია, ყველაფრის თავი და თავი ისაა, რომ რუსეთს პოსტსაბჭოთა სივრცის გაკონტროლება და მასზე დომინაცია უნდა.

 

Getting Tomos about the autocephaly of the

Orthodox Church in Ukraine will not cause a split in world Orthodoxy !!!

Apart from the fact that the political leadership of Russia is furious at the fact that the Ukrainian Orthodox Church receives a full autocephaly, it seems that both the spiritual and political elite gather supporters every day and force them to spread rumors that, allegedly, the receipt of Tomos about the autocephaly of the Orthodox Church in Ukraine will cause a split in world Orthodoxy. Moreover, Russia compares today’s events in Ukraine with the events of 1054, when, as you know, East and West were divided.

In fact, the propaganda of Russia, of course, is only propaganda and proves that Russia is hysterical. Like the entire knowledgeable world, Russia also has knowledge that granting the autocephaly to the Ukrainian PC by the Constantinople Patriarchate will not lead to a split in world Orthodoxy, since such actions of the Ecumenical Patriarch are canonical and generally accepted and therefore legal.

The head of Russia, Putin and his entourage, is aware that all Local PCs (except for four Eastern Patriarchates), including the Eastern Patriarchates, received autocephaly precisely according to the same principle. and the Moscow Patriarchate itself …, and the possible step of Moscow to end official relations with the Patriarchate of Constantinople from almost all the Local Orthodox Churches will receive a negative or neutral assessment.
Putin and small (minor) Russian officials probably reread every day in the global network. Suppose that the Moscow Patriarchate self-proclaimed its autocephaly in 1448 and sought its recognition before 1589 … So, the charges against Ukraine about the illegality of proclaiming autocephaly and trying to get its recognition is a manifestation of the policy of double standards, which Moscow widely uses in its value judgments and official statements.

In fact, not Ukraine and no other Orthodox church, namely Russia and the Moscow Patriarchate, have repeatedly resorted to actions that led to the violation of church canons and the norms generally accepted in Orthodoxy.

Specifically: in a non-canonical way, it usurped (violation of the conditions defined in the letter of the Ecumenical Patriarch) the Kiev Orthodox metropolis in 1686, and in the 20th century (1970). The Moscow Patriarchate appropriated the autocephaly of the “Orthodox Church in America.” By the way, unlike the churches of countries of the so-called. The “socialist camp” – (the Bulgarian, Georgian, Polish, Czech lands and Slovakia), the Patriarchate of Constantinople and most of the local Orthodox Churches never recognized this autocephaly.

Among other things, Moscow repeatedly threatened to break off relations with Constantinople in the 1990s of the last century, and this was caused by the granting of autonomy as part of the Ecumenical Patriarchate to the Orthodox churches of Finland, the UOC in the USA and the UOC in Canada. In the end, these threats were not realized and resulted only in the reputational losses of the Moscow Patriarchate.
Russia often builds a view that it doesn’t care about the above-mentioned reputation – let’s say you can recall the scandal associated with the crisis in the Estonian Orthodox Church – after which, in February 1996, the Eucharistic communion between the Moscow and Constantinople Patriarchates was broken. However, in May of the same year, it was restored thanks to the agreement of the parties to create two Orthodox jurisdictions on the territory of this country.

Not only canon, but also practice proves that the provision of Tomos will not lead to a split of the Orthodox Church in Ukraine, despite the fact that the Russian Orthodox Church considers the UOC-KP and the UAOC “non-canonical.”
On the contrary, the provision of Tomos is aimed at eliminating the schism in Ukrainian Orthodoxy by establishing the autocephalous Local Orthodox Church in Ukraine, which will include Orthodox hierarchs as well as clergy and laity of all Orthodox jurisdictions that exist in Ukraine on a voluntary basis.

After receiving Tomos in Ukraine there will be no “non-canonical” believers. Therefore, the current “separation” of Orthodox believers will naturally disappear. The fears of the Moscow Patriarchate are completely different – with the possible exit from this Church of a significant part of Ukrainian believers.

The prediction of the “split” and the undermining of the dialogue in Ukrainian Orthodoxy between the UOC-MP with the “non-canonical” UOC-KP and the UAOC are far-fetched. It is rather an attempt to manipulate this “dialogue”.

This is vividly illustrated by the events of 2017, when the appeal of the UOC-KP to the Moscow Patriarchate with appropriate proposals for the restoration of unity was the occasion for the Kremlin’s next propaganda campaign. And this is just one of the evidences that the Kremlin is using its Orthodox Church as an instrument of state foreign policy and promoting the concept of the Russian world with the help of “political Orthodoxy”.
The ultimate goal of such actions is to ensure Russian influence and even dominance in the post-Soviet states.