Loader

ჩვენ ველით საერთაშორისო ტრიბუნალის გადაწყვეტილებას … ელიან ბერლინშიც

2008 წელს, როდესაც რუსეთი მუხანათურად შეიჭრა საქართველოში, სუვერენული სახელმწიფოს არაერთი პოლიტიკოსი აფრთხილებდა ევროკავშირის პოლიტიკოსებს, რომ თუ პუტინის შეჩერება არ მოხდებოდა, ის აგრესიულ ქმედებებს სხვა ქვეყნების წინააღმდეგაც დაიწყებდა.

დასავლეთში ბევრმა სკეპტიციზმით აღიქვა ეს განცხადება. ითქვა ისიც, რომ  არც სააკაშვილია მართალი, რადგან ისიც არ ქმედებდა ნორმალურად. ევროპაში  – ბერლინსა თუ ბრიუსელში, არ სჯეროდათ, რომ  თანამედროვე რუსეთის ლიდერი უფრო შორს წავიდოდა.

კრემლის აგრესია უკრაინის წინააღმდეგ მოგვიანებით დაიწყო!  თავდაპირველად, ყირიმის ანექსიის შემდეგ, ომი გაჩაღდა დონბასსა და ლუგანსკში. რუსეთი აიარაღებდა სეპარატისტებს, რომლებიც იბრძოდნენ უკრაინის წინააღმდეგ. ამავე დროს, ერთ-ერთი ყველაზე სერიოზული დანაშაული, რომელიც რუსეთმა ჩაიდინა უკრაინის წინააღმდეგ განხორციელებული აგრესიის დროს არის მალაიზიური თვითმფრინავის კატასტროფა, რომელიც ჩამოაგდეს ზუსტად და რუსულმა ძალებმა და ამას არც არავინ უარყოფს  კრემლის გარდა.

ამ და სხვა თემებთან დაკავშირებით, რუსეთის წინააღმდეგ მიმდინარეობს საერთაშორისო სასამართლო განხილვები! უკრაინა სხვადასხვა საერთაშორისო სტრუქტურებში, მათ შორის გაეროს საერთაშორისო სასამართლოში (ჰააგა) აწარმოებს იურიდიულ ომს კრემლის ხელმძღვანელობის წინააღმდეგ.

სასამართლო განხილვები ეხება რუსეთის ფედერაციის მონაწილეობას ტერორიზმის დაფინანსებაში, ხოლო უკრაინას აქვს მტკიცებულებები, რომლებიც რუსეთს საერთაშორისო ასპარეზზე ძალიუან დააზიანებს.

ამასთან, რა თქმა უნდა, რუსეთი მთელი ძალისხმევით ებრძვის ამ პრეტენზიებს და ვიდრე გაეროს საერთაშორისო სასამართლო მიიღებს საბოლოო გადაწყვეტილებას, ჩქარობს საერთაშორისო ეკონომიკური თანამშრომლობისგან მაქსიმალური სარგებელის მიღწევას (მათ შორის საგარეო ბაზრებზე რუსული ბუნებრივი გაზის გაყიდვების სფეროში).

პუტინმა კარგად იცის, რომ ცივილიზებული სამყარო არ ითანამშრომლებს რუსეთთან, თუ რეალურად დამტკიცდება, რომ რუსეთი აფინანსებს საერთაშორისო ტერორიზმს და არა მხოლოდ უკრაინაში, არამედ საქართველოში, შუა აღმოსავლეთში და მსოფლიოს სხვა ნაწილებში. სასამართლოების შემდეგ, რუსეთი, ერთ მშვენიერ დღეს, გადაიქცევა იმ მოთამაშედ, რომელიც კონფლიქტების მოგვარებაში კი არ მონაწილეობს, არამედ  „პირდაპირი პროვოკატორია” კონფლიქტებში.

ამიტომ, რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტი, ყველა ბერკეტის გამოყენებით ცდილობს როგორღაც იმოქმედოს კომისიათა მუშაობაზე და როგორღაც მოახერხოს საკუთარი პროექტების – Nord Stream-2, Turkish Stream დაჩქარება.

საინტერესოა, რომ ზოგჯერ პუტინი დროებით იმარჯვებს კიდეც ცალკეულ ბრძოლებში საერთაშორისო ასპარეზზე – ვთქვათ, რუსეთის ფედერაციის გავლენით, ბუნდესტაგმა მიიღო გადაწყვეტილება, რომ Nord Stream-2 გამოეყვანა ევროკავშირის წესების ფარგლებიდან და ეს გადაწყვეტილება  უდავოდ იმსახურებს ევროპული სასამართლოს მიერ ამ საკითხის განხილვას.

ამასთან, ექსპერტები ვარაუდობენ, რომ პუტინის მიღწევები დროებითია … აგრესიული და მილიტარისტული პოლიტიკის გამო, მით უფრო  ჰააგაში ტრიბუნალის სამომავლო გადაწყვეტილებები შეცვლის ევროკავშირის თუნდაც ყველაზე პრო-პუტინის პოლიტიკოსების და კერძოდ გერმანიის მიდგომას. გერმანელი ლობისტებიც კი იძულებულნი იქნებიან დაემორჩილონ საერთაშორისო სამართლიანობის გადაწყვეტილებას – ექსპერტები თვლიან, რომ ეს პროგნოზი საკმაოდ რეალურია.

 

We are waiting for the decision of the international tribunal … They are also waiting in Berlin

In 2008, when Russia treacherously broke into Georgia, many politicians of a sovereign state warned EU politicians that if Putin was not stopped, he would continue aggressive actions against other countries.
Many in the West with skepticism perceived this statement. Like, because M. Saakashvili is also right, because he also acted not quite normally – they answered both in Berlin and in Brussels. And no one believed that the leader of modern Russia would go much further.
The Kremlin’s actions regarding Ukraine began later. And initially, immediately after the annexation of Crimea, the war began in Donbass and Lugansk. Russia has armed and is arming the separatists. One of the most serious crimes that Russia committed during the aggression against Ukraine and which directly affected a large number of citizens of various states is the disaster of the Malaysian airliner, which was shot down precisely by Russian and Russian forces in the sky of Donbass, and no one except the Kremlin rejects this fact.
In addition to lawsuits against Russia in this regard, Ukraine is waging a legal war against the Kremlin leadership in various international structures, including the UN International Court of Justice (The Hague). Basically, the lawsuits concern the participation of the Russian Federation in the financing of terrorism, and Ukraine has evidence that will put Russia in a corner in the international arena.
However, of course, Russia is struggling against these claims with all its might and is in a hurry to achieve the maximum effect from international economic cooperation (including in the field of sales of Russian natural gas in foreign markets) until the UN International Court of Justice makes a final decision.
After all, Vladimir Putin is well aware that the civilized world will not cooperate with Russia if it is actually proved that Russia is financing international terrorism and not only in Ukraine, but also in Georgia, the Middle East and other parts of the world. After the courts, Russia, one fine day, will turn from a party “contributing” to the resolution of conflicts into a direct provocateur and participants in many conflicts.
Therefore, the President of the Russian Federation, using all the leverage, is trying to postpone the days of the meeting, somehow affect the work of the commission and somehow manage to push through its own projects – Nord Stream-2, Turkish Stream. It is interesting that sometimes V. Putin temporarily wins separate battles in the international arena – let’s say, under the influence of the Russian Federation, the Bundestag decided to bring Nord Stream-2 out of the scope of the European Union rules and this is nonsense and undoubtedly requires consideration of the issue by the European Court.
However, experts suggest that V. Putin’s achievements are temporary … The common sense of European politicians regarding aggressive and militaristic policies is clouded by economic cooperation with the Russian Federation and the future decisions of the Tribunal in The Hague will change the approach of even the most pro-Putin EU politicians and Germany in particular. Even German lobbyists will be forced to yield to a decision of international justice – experts believe this forecast is quite real.