Loader

ერდოღანი და პუტინი დამეგობრდნენ!..

 

მთელ მსოფლიოში და მთელი მსოფლიოსთვის მნიშვნელოვანი იმ მოვლენების გარდა, რომლებიც ვთავათ
დიდ ბრიტანეთსა ან, ვთქვათ, ვენესუელაში მიმდინარეობს, აქტუალობას არ ჰკარგავს თურქეთსა და რუსეთს შორის ჩამოყალიბებული ურთიერთობები. ეს მით უფრო საინტერესოა იმიტომ, რომ არც თუ დიდი ხნის წინ, ახლანდელი პარტნიორები პრაქტიკულად ცივი ომის სტადიაზე იყვნენ.

თურქეთი არ არის სტანდარტული ქვეყანა; ის ნატოს წევრია და ის ფაქტი, რომ მისი არც თუ ადეკვატური და პროგნოზირებადი ლიდერი ტკბილად ურთიერთობს ასევე და მეტად არაპროგნოზირებად პუტინთან ააღიზიანებს არა მხოლოდ ალიანსის შედარებით ახალი წევრებს – მაგალითად, ბალტიის ქვეყნებს, არამედ მისი ძველ და გამოცდილ სახელმეიფიებსაც.

ევროპა განსაკუთრებით შეშფოთებულია ამ ურთიერთობებით; დიახ, მან ერთის მხრივ იცის, რა უნდა მოუხერხოს ოჯახის ასეთი არაპროგნოზირებად წევრს, მაგრამ, მეორე მხრივ, მას აფრთხობს ერდოღანის მორიგი მუქარა ლტოლვილთა ახალი ნაკადების თაობაზდ, რომელსაც ის შეუშვებს ევროპის კონტინენტზე ვითარების ესკალაციის შემთხვევაში.

ჯერჯერობით, ერთადერთი საკითხი, რომელშიც პუტინი და ერდოღანი ვერ თანხმდებიან, ეს ბაშარ ალ ასადის საკითხია, მაგრამ ისინი დიპლომატიურად ირიდებენ ამ თემას და ამჯობინებენ, უფრო სერიოზული საკითხების განხილვას.

ერთ-ერთი ასეთი საკითხი, რომელიც არამარტო ევროკავშირს აღაშფოთებს არის თურქეთსა და სსრკ-ს შორის სამხედრო თანამშრომლობა… ბოდიში სსრკ-ს ნაცვლად რუსეთი უნდა დაგვეწერა. და ვლადიმირ პუტინმა კარგად იცის, რომ ეს ზუსტად ის კოზირია, რომელიც მან უნდა გამოიყენოს.

რუსეთის ხელისუფლება აგრძელებს ანკარის ევროპასთან ისედაც დაძაბულ ურთიერთობებზე ნავთის დასხმას და ამას თურქეთისათვის რუსული Triumph S-400 საჰაერო თავდაცვის სისტემების გაყიდვით ახერხებს.

ვაშინგტონი ამაზე მკვეთრად რეაგირებს და მიუთითებს, რომ თურქეთი კვლავ ნატო-ს წევრი ქვეყანაა და ის, პირველ რიგში, ვალდებულია ურთიერთობა ჰქონდეს ალიანსის წევრებთან. თუმცა, ეს შეხსენებები დღემდე არ მუშაობს – რუსეთი ყველანაირი საშუალებით ცდილობს თურქეთის დასავლელი მოკავშირეების ჩანაცვლებას.

მაგალითად, მოსკოვმა გააფორმა კონტრაქტი ანკარისათვის ოთხი S-400 ტრიუმფის დივიზიის მიწოდების თაობაზე. კონტრაქტის ღირებულება 2.5 მილიარდი აშშ დოლარია. შეთანხმება ასევე გულისხმობს მეხუთე კომპლექსის ჩაბარებასაც.

უნდა ითქვას, რომ ამ ამბებმა ამერიკის პრეზიდენტის გაღიზიანება გამლიევია და მან გარკვეულწილად უსიამოვნო გამოთქმებით მოახდინა რეაგირება.

ტრამპის მოსაზრება ერდოღანისთვის უმნიშვნელოა და ამის მიზეზი ისიცაა, რომ პუტინი მას არა მხოლოდ უსაფრთხოების სისტემათა გამართვას, არამედ, ტურისტების ახალ ნაკადსაც ჰპირდება.

ერდოღანის დიდი შეცდომაა ის, რომ მას თავი სამუდამო ან დიდხნიან ლიდერად მიაჩნია. კრემლი ამითაც კი სარგებლობს და ანკარას მოსკოვთან რუსული S-400 Triumph ტიპის საზენიტო სარაკეტო სისტემების სისტემების დამატებითი ჯგუფის მიწოდების თაობაზე ახალი ხელშეკრულებისაკენ უბიძგებს.

პირველად ნატოს ისტორიაში, ჩვენს თვალწინ წარმოუდგენელი რამ ხდება – თურქეთი ექსპლუატაციაში იღებს არა ალიანსურ არამედ, სწორედაც რომ რუსულ აღჭურვილობას და ამით საფრთხეს უქმნის ალიანსის ყველა წევრს. რუსეთის “Triumph S-400” საჰაერო თავდაცვის სისტემებზე დაყენებული “უნიკალური” სისტემაა, რომელსაც შეუძლია “მეგობარი ან მტერი” სახელმწიფოების საიდენტიფიკაციო სისტემების კოდების გადაცემა რუსეთის საჰაერო კოსმოსური ძალებისათვის. მას აქვს შესაძლებლობა ნატოს თვითმფრინავების მოძრაობის მონიტორინგისა.

მნიშვნელოვანი და ცინიკურია, რომ რუსული წარმოების საჰაერო თავდაცვის სისტემებს, რომლებსაც თურქეთი გამოიყენებს 2020 წლის აპრილიდან, ექნებათ ფუნქცია განსაზღვრონ ”მეგობარი ან მტერი” სახელმწიფოს მიზნები თითქოს ნატოს სტანდარტების შესაბამისად.

რა პასუხი აქვს ნატოს? როგორც ვხედავთ – ღირსეული პასუხი არ ჩანს…. და ამრიგად, მოსკოვი, დიდი ალბათობით, შეძლებს თვალყური ადევნოს მოწინავე ამერიკული F-35-ის მებრძოლების მოძრაობებს.

სინამდვილეში, ანკარას კრემლთან ერთად თამაშობს და ამით ის საფრთხეს უქმნის ჩრდილოატლანტიკური ალიანსის წევრთა კოლექტიურ უსაფრთხოებას.

მოსკოვი წარმატების ზენიტშია და მას უკვე შეშვებული ჰყავს საკუთარი მოთამაშე ნატოს ბოსტანში.

გარდა ამისა, რუსეთი ზეწოლას ახდენს (ყურადღება მიაქციეთ!) საფრანგეთს, რათა იგი რუსეთის ფედერაციისადმი ალიანსის დამოკიდებულების გადახედვის აუცილებლობის აუცილებლობაში დაარწმუნოს. რუსეთის მიზანია, საფრანგეთი გატყდეს და თქვას, რომ აუცილებელია დიალოგი და რუსეთთან სამხედრო-ტექნიკური თანამშრომლობა.

შეერთებული შტატებისგან განსხვავებით, ევროპა ბოლომდე არ არის თვითდაჯერებული. არც ისაა გამორიცხული, რომ ერდოღანს მიჰყვება მაკრონიც, რომელიც დაამტკიცებს, რომ რუსეთთან ნორმალური ურთიერთობები კონტინენტისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია.

ასევე მნიშვნელოვანია, რომ გრძელვადიანი საავიაციო ფლოტის განახლება და ახალი თვითმფრინავების შექმნა მნიშვნელოვნად გააძლიერებს რუსული ბირთვული ტრიადის საჰაერო კომპონენტს, რაც გააძლიერებს მოსკოვის პოზიციას ეგრეთ წოდებულ „ბირთვულ კლუბში“ და მნიშვნელოვნად იმოქმედებს მოვლენების გლობალურ პროცესებზე.

ახლა დაუსვით საკუთარ თავს კითხვა – სად არის პატარა საქართველოს და დიდი უკრაინის ინტერესები? ჰყავთ კი მათ მსოფლიოში ადვოკატები? არიან ისინი დამნაშავენი რომ სურთ მშვიდობა და თავისუფლება?

ამ კითხვებს ასე უნდა ვუპასუხოთ: დღეს ბევრი რამ მიდის ლუტინის სცენარის მიხედვით, მაგრამ ხვალ?.. ხვალ, ეს არ უნდა მოხდეს.

 

Erdogan and Putin became friends …

In addition to events, for example, in Great Britain or Venezuela, which are relevant throughout the world and for the whole world, relations between Turkey and Russia remain one of the top issues. Including, and for the reason that, more recently, the current partners have come practically to the Cold War.

Turkey is not a standard country – a member of NATO and the fact that its not entirely predictable leader gets along with the even more unpredictable V. Putin annoys not only the relatively new alliance members, for example, the Baltic countries, but also its old and experienced members.

Europe is particularly worried about this. On the one hand, she knows what to do with such an unpredictable family member, and on the other, she is afraid of the next threats of R. Erdogan about a new wave of refugees whom he will let through the border towards Europe.
So far, the only issue in which V. Putin and R. Erdogan do not agree with each other is the question of B. Assad, but they do not diplomatically address this issue, preferring to discuss more serious issues on the agenda.
One of these issues, which not only teases the EU, is the issue of military cooperation between Turkey and the USSR … Oh, sorry – to Russia! And Vladimir Putin is well aware that this is precisely the trump card-irritant that he should not miss. Thus, the Russian authorities continue to “warm up” Ankara’s already strained relations with Washington by selling Turkey the Russian Triumph S-400 air defense systems.
Washington reacts harshly to this and points out that Turkey is still a member of NATO and it is, in the first place, obliged to have relations with its members. However, these reminders do not work yet – Russia is trying by all possible means to “replace” Turkey’s western allies with itself.

For example, Moscow carried out a contract to supply Ankara with four S-400 Triumph divisions in the amount of US $ 2.5 billion. The agreement also involves the delivery of the fifth complex, although the news of the first four caused, to put it mildly, the irritation of the American President, who reacted to this information with somewhat unpleasant expressions.

The opinion of D. Trump for R. Erdogan is not entirely important, especially since V. Putin promises him not only security assistance, but also a new flow of tourists. To seduce R. Erdogan, who thinks that he will remain in power forever, is apparently not difficult. And the Kremlin takes advantage of this and pushes Ankara to conclude a new agreement with Moscow for the supply of an additional batch of systems of the Russian S-400 Triumph anti-aircraft missile systems.

For the first time in the history of NATO, an incredible thing is happening before our eyes – Turkey is putting into service precisely Russian equipment and thereby endangering all members of the Alliance. The “unique” option installed on the Triumph Russian S-400 air defense systems, which will soon be in service with Turkey, can ensure the unhindered transfer of codes of “friend or foe” identification systems to the Russian Aerospace Forces, as well as monitor the movement of NATO aircraft in the mode real time. It is important and cynical that Russian-made air defense systems, which will be in service with Turkey in April 2020, will have the function of determining “friend or foe” targets made in Russia, supposedly according to NATO standards.
Does NATO have an answer? As we observe – not yet, and thus Moscow, with a high probability, will be able to track the movements of advanced American F-35 fighters.
Actually, Ankara’s actions are playing along with the Kremlin, and thus it jeopardizes the collective security of the members of the North Atlantic Alliance.

Moscow is on horseback and is launching a goat into NATO’s garden, and in addition to putting pressure on it (pay attention!) To France, in order to persuade it to statements about the need to reconsider the Alliance’s attitude to the Russian Federation, to conduct dialogue and military-technical cooperation with Russia.
Unlike the United States, Europe is not entirely convincing in its positions – it is possible that after R. Erdogan, E. Macron will also fail, who will argue that normal relations with Russia are extremely important for the continent.
It is also important that the renewal of the long-range aviation fleet and the creation of new aircraft will significantly strengthen the air component of the Russian nuclear triad, which will strengthen Moscow’s position in the so-called “nuclear club” and will significantly influence the global course of events.

Now ask yourself the question – where are the interests of small Georgia and large Ukraine? Do they have lawyers in the world? Are they really to blame for wanting peace and longing for freedom?

These questions must be answered in the following way: today a lot goes according to the scenario of V. Putin, but tomorrow – there is tomorrow …