Loader

რუსეთი ბალკანეთშიც გააქტიურდა

მონტენეგროს მიერ 2019 წლის 27 დეკემბერს მიღებული „რელიგიისა და რწმენის თავისუფლებისა და რელიგიური თემების სამართლებრივი სტატუსის შესახებ“ კანონის გამო, რუსეთის ფედერაცია განაგრძობს მთლიანად ბალკანეთის რეგიონის დესტაბილიზაციის მცდელობას.

კანონი ითვალისწინებს, რომ ყველა რელიგიური ნაგებობა, რომელიც 1918 წლის 1 დეკემბრამდე სახელმწიფოს ხარჯით აშენდა ან ამ დრომდე იყო სახელმწიფო საკუთრებაში, კვლავ მონტენეგროს სახელმწიფო საკუთრება იქნება. ამ გზით მონტენეგრო მართლმადიდებლური ეკლესიასათვის მეტი უფლებების მინიჭებას ცდილობს და, როგორც ვარაუდობენ, მას მაქსიმალურად იცავს გარე გავლენისგან, პირველ რიგში, რუსეთისგან.

იმისათვის, რომ ეს კანონი მიეღო,  პოდგორიცა იძულებული გახდა ოპოზიციონერი დეპუტატებისათვის კენჭისყრაში მონაწილეობა შეეზღუდა. ამასთან, მონტენეგროს პარლამენტის პრო-სერბეთის ოპოზიციონერმა დეპუტატებმა, რომელსაც დემოკრატიული ფრონტს წარმოადგენდნენ (აკონტროლებს კრემლი), საპროტესტო გამოსვლები დაიწყეს და გადაკეტეს გზები ქვეყნის დიდ ქალაქებში. ამ ქმედებათა მიზანი მონტენეგროს მოქალაქეების ორ მეომარ ბანაკად გაყოფა იყო.

კიდევ ერთხელ უნდა ითქვას, რომ  ბალკანეთში მეორეხარისხოვანი როდია რელიგიური ფაქტორი. ბოლო პერიოდში რელიგიური კონფლიქტი მოხდა სერბეთსა და კოსოვოს შორის, ახლა ის სერბეთსა და ჩერნოგორიას შორის მიმდინარეობს.

2016 წელს, მოსკოვის, კერძოდ კი GRU-ს და FSB-ს მიზანი იყო გადატრიალების ორგანიზება მონტენეგროში, რათა ეს ქვეყანა არ გაწევრიანებულიყო ნატოში. ოპერაცია ჩავარდა და ის წარმატებით გაწევრიანდა ნატოში ერთი წლის შემდეგ, 2017 წელს.

თუ 2016 წელს რუსეთის ფედერაციის სპეცსამსახურებმა თავიანთი სამხედრო დაზვერვა გამოიყენეს, ახლა ისინი იყენებენ თავიანთ აგენტებს სერბეთის მართლმადიდებლური ეკლესიიდან.

სერბეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის ქურუმები აქტიურად ხელმძღვანელობენ და აკურთხებენ საპროტესტო მოძრაობას ზუსტად ისე, როგორც ამას აკეთებდა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესია,  როცა  ის საქართველოში, უკრაინასა და სირიაში ომისთვის რუს ბოევიკებს აკურთხებდა.

საპროტესტო განწყობების ამგვარ გაღვიბებას რუსული ფესვები აქვს. მოსკოვი ცდილობს, რომ  მისი კონტროლირებადი  ტერიტორიები და ქონება სხვა სახელმწიფოს ან სხვა ეკლესიის იურისდიქციის ქვეშ არ გადავიდეს. კრემლი ამას რეგიონში  გავლენების  დაკარგვად აფასებს და მიიჩნევს, რომ  ეს გამოიყენება სახელმწიფოებრიობის და სუვერენიტეტის შესამცირებლად.
სერბეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის მიტროპოლიის ბრალდებები ავტოკეფალური ეკლესიის მორჩილი რეჟიმის შექმნის შესახებ, უნდა ჩაითვალოს, როგორც მონდომება, რათა მან თავიდან აიცილოს მონტენეგროს მართლმადიდებლების საბოლოოდ დაშორება მოსკოვის გავლენისგან.

სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესია რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის  ბრმა მიმდევარია, ხოლო რუსეთის გავლენა სერბეთზე უსაზღვროა – მთავრობიდან და ადმინისტრაციიდან ვიდრე რელიგიამდე.

კანონის მიღებამდე რუსული მედია  ყვიროდა მონტენეგროში სერბული ეკლესიის უფლებების დარღვევის შესახებ.
რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის რელიგიური ექსტრემიზმი პუტინისა და კირილის ხელმძღვანელობით იმპულსებს მატებდა სეპარატისტებს ბალკანეთში. რუსეთის ფედერაცია ატარებდა და დღესაც ატარებს სასტიკ პოლიტიკას საერთაშორისო მართლმადიდებლობის პროგრამის შემოღების შესახებ, რომელიც, თავის მხრივ, დაფუძნებულია მხოლოდ მართლმადიდებლურ ტრადიციებზე და რომლის მიზანიც ხალხის იმ გავლენის მოხდენა, რომლის თანახმადაც ის – ხალხი,  ეკლესიას უნდა დაემლრჩილოს და დაიცვას ის, რასაც ეკლესია ამბობს და ასწავლის.

მაგრამ ამ პროგრამის განხორციელების ყველა მცდელობა მხოლოდ ერთ რამეს იწვევს – რელიგიური კონფლიქტის სტიმულირებას რელიგიური ფანატიკოსებისა და ფსევდოპატრიოტების გამოყენებით და ამ ყოველივეს ზურგ უკან, რასაკვირველია, არის მოსკოვი.

კიდევ ერთხელ უნდა ვთქვათ – რუსეთი ემზადება ბალკანეთში კონფლიქტის ხელახლა გახსნისათვის და ამის დასტურია არა მხოლოდ  პრორუსული სერბეთის მოწოდება, რომ რუსეთის ფედერაცია კონფლიქტში უნდა ჩაერიოს მათ შორის ძალის გამოყენებით, არამედ, ისიც, რომ გაგრძელებული პროვოკაციები აშშ-ს მიერ მხარდაჭერილ მონტენეგრში,  შეიძლება იყოს კონფლიქტის და საომარი მოქმედებების დასაწყისი.

რუსეთისა და საერთაშორისო მართლმადიდებლობის ისეთი მიდგომების შედეგად, რომლებიც ევროპაში მთელი რიგი მოვლენების წამოწყებას ემსახურება, არც რელიგიური ნიშნით ომის გაღვივების სცენარს გამორიცხავს.

Россия активизировалась на Балканах

РФ продолжает предпринимать попытки дестабилизировать Балканский регион на фоне принятия Черногорией Закона от 27 декабря 2019 года «О свободе вероисповедания и убеждений и правовом положении религиозных общин».

Закон предусматривает, что все религиозные объекты, которые были построены или приобретены за счет государственных доходов или были в госсобственности до 1 декабря 1918 года, снова станут госсобственностью Черногории. Таким способом Черногория старается придать своей православной церкви субъективность, максимально огражденную от влияния извне, в первую очередь от России.

Для принятия этого Закона Подгорица вынуждена была блокировать и недопустить оппозиционных депутатов к голосованию в парламенте. Однако, просербские депутаты-оппозиционеры парламента Черногории, в лице Демократического фронта (подконтрольны Кремлю), организовали протесты в Подгорице и перекрытие дорог в крупных городах страны. Своими действиями эти политические силы пытаются разделить граждан Черногории на два враждующих лагеря.

В очередной раз на Балканах задействован религиозный фактор. Недавно возник конфликт на религиозной почве между Сербией и Косово, теперь между Сербией и Черногорией.

Москве не дает покоя провал операции ГРУ и ФСБ в Черногории в 2016 году по организации Госпереворота с целью не допустить вступление Черногории в НАТО. Операция была провалена спецслужбами РФ, а сама Черногория успешно вступила в НАТО спустя год, в 2017 году.

Если в 2016 году спецслужбы РФ задействовали своих военных разведчиков под прикрытием, то сейчас используют свою агентуру из числа Сербской православной церкви. Священники Сербской православной церкви активно участвуют в акциях неповиновения, возглавляют, направляют и благословляют протестное движение. Именно такими напутствиями РПЦ благословляла боевиков на войну в Грузии, Украине и Сирии.
Такое подогревание протестных настроений на основе отчуждение имущества Сербской православной церкви, также имеет российское происхождение. Москва пытается обострить и не допустить переход подконтрольных ей приходов и имущества под юрисдикцию государства или другой церкви. Это расценивается Кремлем как утрата пропагандистского влияния в регионе, используемого для подрыва государственности и суверенитета.

Утверждения Черногорско-приморской митрополии Сербской православной церкви о создании послушной режиму автокефальной Черногорской церкви следует расценивать как желание не допустить окончательного отрыва черногорских православных христиан от влияния Москвы.

СПЦ является слепым приверженцем и последователем наративов РПЦ. Влияние России на Сербию является практически тотальным – от органов власти и управления до религии.

Не успело произойти принятие Закона, так российские СМИ уже в одно горло кричат по ущемлению прав сербской церкви в Черногории.

Религиозный экстремизм РПЦ под управлением Путина и Кирилла набирает обороты. РФ ведет ярую политику внедрения программы «Международного православия», которая основана исключительно на православных традициях и целью которой есть влиять на массы людей, которые должны подчиняться церкви и следовать тому, о чем говорит и учит церковь. Но, все эти попытки внедрения данной программы ведут только к одному – к разжиганию религиозного конфликта с использованием религиозных фанатиков и псевдопатриотов.
В очередной раз Россия готовится расконсервировать конфликт на Балканах, объявляя фактический ультиматум ЕС. Начиная с призыва пророссийской Сербии о помощи РФ и введению войск в Косово, которое активно поддерживается США, сейчас навязывание СПЦ для Черногории, что может стать началом конфликта и военных действий.

Потерпев крах в таких проектах как «Русский мир» и «Международное православие», Россия переходит в наступление и пытается положить начало череде событий по всей Европе, которые могут перерасти в войну на религиозной почве.