Loader

მოსკოვის მზაკვრული ტაქტიკა

კაცობრიობის ისტორია თავისუფლების ისტორიაა!

×××
სსრკ-ს დაშლის შემდეგ, ცალკეულ რესპუბლიკებში რთული პროცესები დაიწყო … და მაშინვე გაირკვა ის, რაც ახლა უფრო ცხადია – ყველა ამ პროცესის, მათ შორის, სეპარატისტული მოძრაობების უკან იდგა სწორედ მოსკოვი, რომელიც ვერ შეურიგდა იმ ფაქტს, რომ მან დაკარგა კონტროლი რესპუბლიკებზე.

მოსკოვი ვერ ეგუება ამას დღემდე .. და ვითარებას აფეთქებს ხან შუა აზიაში, ზოგჯერ კავკასიაში, ზოგჯერ მოლდოვაშიც კი.

მაგრამ საქართველოს გარდა, რუსეთს არსად არ აუფეთქებია სიტუაცია ისე უსამართლოდ, მკაცრად და სისხლიანად, როგორც ეს უკრაინაში გააკეთა.

რუსეთის ფედერაცია გაღიზიანებულია იმით, რომ უკრაინა აგრძელებს ტერიტორიული მთლიანობისა და დამოუკიდებლობის დაცვას … და ამას აკეთებს ყველგან – როგორც ფრონტის წინა ხაზზე, ისე საერთაშორისო ასპარეზზე … და მედიაში.

მაგალითად, მოსკოვს სწყინს, რომ დონბასში არჩევნები შეიძლება ჩატარდეს მხოლოდ უკრაინის კონსტიტუციისა და კანონმდებლობის შესაბამისად, ეუთოს კოპენჰაგენის კრიტერიუმებზე დაყრდნობით
და, ამ მიზეზით, იგი ძირს უთხრის სამმხრივი საკონტაქტო ჯგუფის (TCG) კონტექსტს დონბასის შესახებ. რუსეთი იყენებს ადგილობრივ მოსახლეობას და ცდილობს ხელი შეუწყოს რუსეთის მოქალაქეების მონაწილეობას ამ არჩევნებში. იგი ამას შეგნებულად აკეთებს, მიუხედავად იმისა, რომ იცის, რომ – მინსკის პაკეტი ითვალისწინებს კონსულტაციებს ORDLO- ს წარმომადგენლებთან, ადგილობრივ მოსახლეობასთან, რომლებიც არ არიან საოკუპაციო ძალაუფლების წარმომადგენლები და არ აქვთ რუსული პასპორტი.

რუსეთი არა მარტო არღვევს მინსკის შეთანხმებებს – იგი წინააღმდეგი არ არის დატოვის მინსკის ფორმატი ისე, რომ ამ ყველაფერში უკრაინა დაადანაშაულოს და თქვას, რომ, კიევი შეთანხმებებს არ ასრულებს.

სინამდვილეში, სწორედ მოსკოვი არღვევს იმ ფორმატებსა და შეთანხმებებს, რომლებიც აქამდე არსებულა. ხოლო პუტინის განულების არჩევნები იყო რეპეტიცია, რომ კრემლის პროტეჟეებს შეეღწიათ ყირიმში და რეგიონულ საარჩევნო ორგანოებში.

რუსეთის ფედერაციის ჩარევა 2020 წლის 25 ოქტომბერს უკრაინაში დაგეგმილ ადგილობრივ არჩევნებში შეიძლება შევადაროთ შარშან საპრეზიდენტო არჩევნებში მის ჩარევას.

უკრაინაში არჩევნებში ჩარევა რამდენიმე მიმართულებით მოხდება. უკრაინაში ამ დროისთვის მიმდინარეობს პროცესი, რომელსაც ხელისუფლების საკრალიზაცია ეწოდება. რუსული მედია ქარხანა ახალი უკრაინული პოლიტიკური ვარსკვლავების, ასევე ადგილობრივი ელიტის შესაქმნელადაა მომართული, და სურს, გავლენა მოახდინოს საარჩევნო პროცესებზე. ზოგიერთი უკრაინელი პოლიტიკოსი რუსული მედიაში უკიდურესად პოპულარულია და სწორედ ასეთი პოლიტიკოსების გამო ხდება, რომ რუსეთის ფედერაცია ცდილობს მისთვის სასარგებლო ცვლილებების უკრაინის შეტანას უკრაინის კონსტიტუციაში. კერძოდ, ეს პოლიტიკოსები ითხოვენ ოკუპირებული ტერიტორიების სტატუსის შეცვლას, საგარეო პოლიტიკის რეგულირებას და ა.შ. ადგილობრივ არჩევნებში რუსეთის გავლენა შეიძლება მნიშვნელოვნად ხელშესახები იყოს, რადგან რუსეთს შეუძლია დაბრუნდეს ე.წ. სახალხო რესპუბლიკების შექმნის იდეას არა მხოლოდ დონეცკის და ლუგანსკის რეგიონების, არამედ უკრაინის სხვა რეგიონების მიმართულებითაც.

უფრო მეტიც, მზაკვარი კრემლი გეგმავს ფსევდო რესპუბლიკების შეყვანას რუსეთის ფედერაციის ძალაუფლების “სტრუქტურაში”. რუსეთი, რომლის კონსტიტუციაც შეიცვალა კრემლის ოპერაციის შემდეგ, ამის შესაძლებლობას აჩენს და ეს რეალური პრობლემაა.

ამ სცენარისთვის კრემლმა დაიწყო აქტიური მზადება LDNR- ის ინფილტრაციისთვის 2019 წელს, როდესაც პუშლინმა და პლოტნიცკიმ მიმართეს პუტინს რუსეთის მიერ LDNR– ის ანექსიის მოთხოვნით.

ყველამ იცოდა, რომ ეს სისულელე და უსამართლო საქციელი იყო, მაგრამ ამ და სხვა საფუძვლების გათვალისწინებით, რუსეთის ფედერაციამ “მიიღო” შესაძლებლობა, დონბასში პასპორტიზაციის პოლიტიკის ლეგიტიმაცია მოეხდინა და განაგრძო დემაგოგია, რომ ეს რესპუბლიკები გაერთიანებული რუსეთის დე ფაქტო ნაწილია.

კრემლი ვერ შეძლებს რუსეთის ფედერაციაში სწრაფი “შესვლის” უზრუნველყოფას და ამიტომ პუტინი უკრაინასთან გარიგებას განახორციელებს სპეციალურ სტატუსზე ცვლილებების სანაცვლოდ იმ არსებულ დე ფაქტო პრეფექტურასთან, რომელიც რუსეთში არსებობს. ამაზე პუტინმა უკვე მიანიშნა პრეზიდენტ ზელენსკის.

რაც შეეხება მედიას.
რუსეთი ასევე უტევს უკრაინას ინფორმაციულ სივრცეში. ფედერაციის საბჭოს საერთაშორისო ურთიერთობათა კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე ვლადიმერ ძაბაროვი ამბობს, რომ უკრაინის უნდა მოხდეს განხეთქილება და ერთდროულად რამდენიმე რეგიონზე უნდა დაიკარგოს კონტროლი. რყსეთს სურს, რომ უკრაინის ნაწილი არ იყოს ოდესა, ხერსონი, ნიკოლაევი, ზაპოროჟიე.

“რბილი ძალის” სცენარი უკრაინის სამხრეთ-აღმოსავლეთთან მიმართებაში აშკარად ასახავს კრემლის გრძელვადიან გეგმებს, რომლებიც ასახულია სახელმწიფო სათათბიროს სპიკერის, პრეზიდენტის პარტიის “ერთიანი რუსეთის” წევრისა და რწმუნებულის – ვიაჩესლავ ვოლოდინის აზრში, გამოთქმულში გასული წლის დეკემბერში, როცა ის ტენდენციების შენარჩუნების შესახებ საუბრობდა.

”უკრაინის რეგიონებში უნდა მომზადდეს ხალხი, რომ მათ დატოვონ უკრაინა.
განცხადება ეფუძნება კრემლის ყირიმის თაობაზე პუტინის სიტყვით გამოსვლას, რომელმაც გამოთქვა ტერიტორიული პრეტენზია უკრაინის წინააღმდეგ, დაასახელა უკრაინის არაერთი რეგიონი, რომელიც უნდა გახდეს ნოვოროსიის ნაწილი.

ასეთია კრემლი და, რა თქმა უნდა, ეს არ არის მისი სრული პორტრეტი და ჩვენ უნდა ვიცოდეთ, რომ დემოკრატიისა და პოლიტიკური თავისუფლებების დროშის ქვეშ, კრემლმა დაიწყო თავისი მზაკვრული გეგმების განხორციელება, მათ შორისაა სათადარიგო პროექტიც, რომლის მიზანსაც წარმოადგენს თვითგამოცხადებული და მათი ლიდერების ლეგიტიმაცია და მათთვის სამომავლოდ საპარლამენტო მანდატების დარიგება.

×××

რაც მთავარია, რუსეთი დონბასის ოკუპაციის სამი მიზნისკენ მიისწრაფვის. პუტინი ცდილობს, ხელი შეუშალოს უკრაინას ნატო-სა და ევროკავშირში გაწევრიანებას, უკრაინას რუსეთსა და დასავლეთს შორის ბუფერულ ზონაში შენარჩუნებას და უკრაინაში რუსეთის გავლენის აღდგენასა და გაძლიერებას. კრემლი ზელენსკის აფრთხილებს, რომ აპირებს მინსკის შეთანხმებებიდან გამოსვლას, რადგან ამის შემდეგ დონბასში კონფლიქტის “ცხელი ფაზის” თავიდან აცილება შეუძლებელი იქნება. მოსკოვში ამბობს, რომ ORDLO- ის ბოევიკებმა დაუყოვნებლივ მიიღეს ბრძანება შეტევაზე გადასვლის შესახებ. პუტინის პრესმდივანმა დ. პესკოვმა აღნიშნა, რომ მოსკოვი მზად არის ასეთი სცენარისთვის, მაგრამ თუ ეს მოხდება, მაშინ დონბასის შესახებ მოლაპარაკების სივრცე აღარ დარჩება.

Коварная тактика Москвы

История человечества – это история свободы!

×××

После распада СССР, в отдельных республиках начались сложныеполитические и экономические процессы… И тогда было ясно, и тем более яснона данный момент, что за спиной всех сепаратистских движений везде стоял Кремль. Ведь Москва не могла смириться с тем, что она потеряла контроль надсоседними государствами.Москва не может свыкнуться с этим до сих пор и порой взрываетситуацию в Средней Азии, порой на Кавказе, порой в Молдове. Но кроме Грузии, Россия нигде не взрывала ситуацию так несправедливо, жёстко икровопролитно, как в Украине.

Российскую Федерацию раздражает тот факт, что Украина продолжает отстаивать территориальную целостность инезависимость и она это делает везде – и на линии фронта, и на международной арене, и в СМИ. В этой связи Москва раздражена, тем, что выборы в Донбассе могут состояться только в соответствии с Конституцией и законодательством Украины на основе копенгагенских критериев ОБСЕ, и после полученияконтроля над границей с РФ. И по этой причине она подрывает контекст Трехсторонней контактной группы (ТКГ) по Донбассу. Россия провоцирует местных жителей и пытается продвинуть участие в ней граждан России. Онаэто делает осознанно и зная и то, что Минский пакет мер предусматриваетпроведение консультаций с представителями ОРДЛО, местными жителями, которые не являются представителями оккупационной власти и не имеют российских паспортов.

Россия нарушает не только Минские договоренности – это один из форматов, используемых для урегулирования конфликта на Донбассе. Однако, Россия не против выйти из минского формата и вину свалить на Украину, говоря, что Киев не выполняет договоренности. Реально же форматы и договорённости нарушает именно Москва, которая провела «Всероссийское голосование» и это стало репетицией инфильтрацииставленников Кремля в «ЛДНР» и Крыму в федеративные органы власти и региональные избирательные органы.

Вмешательство Российской Федерации в проведение местных выборов в Украине 25 октября 2020 можно сравнить с вмешательством в президентские и парламентские выборы прошлого года, так как вмешательство в выборы в Украине будет происходить в нескольких направлениях, в частности и в информационной сфере. Это печально, но это факт – в Украине на данный момент де-факто происходит процесс, где сакрализацию власти, инициировала Российская Федерация. Российская медийная машина превращается в фабрику по созданию новых украинских политических звезд, а также местных элит с целью влиянияна электоральные процессы. Уже сейчас некоторые украинские политики являются чрезвычайно популярными в российских СМИ и именно из-за таких политиков РФ будет пытаться в дальнейшем проталкивать выгодные ей поправки в Конституцию Украины в части изменения статуса оккупированных территорий, регулирования внешней политики и тому подобное.

Именно на поле местных выборов российское влияние может быть существенно
ощутимым, поскольку Россия может вернуться к идее создания так называемых народных республик не только в Донецкой и Луганской областях, но и в другихрегионах Украины. Более того, коварная Москва планирует инфильтрировать псевдореспублики в «конструкцию» власти РФ, Конституция которой изменилась после операции Кремля «обнуление Путина», и это реальная проблема. К этому сценарию Кремль начал активную подготовку инфильтрации «ЛДНР» в 2019 году, когда Пушилин и Плотницкий обратились к Путину с просьбой о присоединении «ЛДНР» к России. Все знали, что это бред и неправовой акт, но этим и другими основами, РФ «получила» возможность легитимизации политики паспортизации на Донбассе и продолжила демагогию, что эти республики де-факто находятся в составе России. Так как у Кремля не получится протянуть формулу быстрого «вхождения» оккупированных украинских территорий в состав РФ, Путин будет выторговывать у Украины изменения об особом статусе, с фактической префектурой в Москве, о чем он уже намекнул Президенту Зеленскому. Что касается СМИ Россия атакует Украину и в информационном пространстве. Так заместитель председателя комитета Совета Федерации по международным делам Владимир Джабаров заявил о том, что Украине ближайшее время стоит приготовиться к глубокому расколу в обществе и потере контроля сразу над несколькими областями: Одесской, Херсонской, Николаевской, Запорожской, которые «якобы» и не желают находиться в составе единой Украины.

Такой сценарий «мягкой силы» по отношению к Юго-Востоку Украины явно проецирует давние планы Кремля, изложенные недавно спикером Госдумы, членом президентской партии «Единая Россия» и доверенным лицом ВВП – Вячеславом Володиным в декабре прошлого года о сохранении тенденций «национализма и притеснениях малых народов» в Украине, и готовности выхода ряда областей из нее. Заявление строилось на крымском спиче в Георгиевском зале Кремля Путина, который озвучил территориальные претензии к Украине, назвав ряд областей Украины, которые должны войти всостав «Новороссии».

Вот таков Кремль и, конечно же, это не полный его портрет. И мы должны знать, что под флагом демократии и политических свобод, Кремль начал реализовывать свои коварные планы в том числе и запасной партийный проект целью которого является легитимизация самопровозглашенных «ЛДНР» и их лидеров, которые в будущем получат депутатские мандаты.

×××

Вот еще один факт – в новую партию «Прямой демократии» Вячеслава Макарова (основатель онлайн-игры World of Tanks) войдет российская шпионкав США Мария Бутина и бывший министр обороны так называемой «ДНР», экс-полковник ФСБ Игорь Стрелков. Новая партия Захара Прилепина «За правду», которая также планирует принять участие в выборах, заявила о создании собственных ячеек и представительств в псевдореспубликах Абхазии, ЮжнойОсетии и «ЛДНР». На территории «ЛДНР» осуществляется официальный
контроль и управление спецслужбами и правоохранительными органами навременно оккупированных территориях.

Но самое главное то, что Россия преследует три цели оккупации Донбасса. Путин пытается не допустить вступления Украины в НАТО и ЕС, удержать Украину в буферной зоне между Россией и Западом, а также восстановить и усилить российское влияние в Украине. Кремль предостерегает Зеленского от планов выйти из Минских договоренностей, так как тогда не удастся избежать «горячей фазы» конфликта на Донбассе. В Москве намекнулина то, что боевики ОРДЛО сразу получат приказ идти в наступление. Пресс-секретарь Путина Д. Песков отметил, что Москва готова к такому сценарию, но если это произойдет, то переговорной базы по Донбассу больше не останется…