Loader

“პატიმართა იერი სამარცხვინო და საშინელია”

რუსეთის საფონდო ბირჟამ დაკარგა კაპიტალიზაციის 40% -ზე მეტი უკრაინაში რუსეთის შეჭრის შემდეგ, ცენტრალური ბანკის აქტივები საზღვარგარეთ გაყინულია, რუბლი ეცემა – ეს უსიამოვნო ინფორმაციაა, მაგრამ გულთან ახლოს არ არის მიტანილი.  მაგრამ არის ასეთი მონაცემებიც: რუსეთმა დაკარგა სულ მცირე 6 ათასი ადამიანი (უკრაინული მხარის ცნობებით), და შესაძლოა 10 ათასიც კი.  500-ზე მეტი მებრძოლი ტყვედ ჩავარდა! ასეთი ინფორმაცია უკვე ძლიერად მოქმედებს არა?

რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის სამინისტრომ უკვე  ნელ-ნელა დაიწყო დანაკარგების აღიარება: 500 მოკლული, 1600 დაჭრილი. ეს ნიშნავს, რომ სამხედრო სპეცოპერაციის წარუმატებლობის დამალვა უკვე შეუძლებელია. აღიარების შემდეგ იქნება მინიმალური გაშუქება და განხილვა, რაც მაინც არ არის ცუდი. მაგრამ, საჭიროა ზარალის ნამდვილი მონაცემების გავრცელება და გასათვალისწინებელია პასუხი კითხვაზე – რა მოხდა ზოგადად 24 თებერვალს?!

მხიარული უკრაინელები ჩვენს წარმოსახვაში მხოლოდ სიმღერებისა და ბორშის ჭამასთან, ჰოპაკის ცეკვასთან და ლორთან, გვირგვინების ქსოვასთან იყვნენ ასოცირებულნი. ვერავინ დაუშლიდა მათ ამის გაკეთებას რუსეთის, ბელორუსისა და უკრაინის საკავშირო სახელმწიფო რომ ყოფილიყო… ის სახელმწიფო,  რომელიც პუტინის ვარდისფერ  ოცნებად იქცა. თუმცა, უკრაინელებმა ევროკავშირი და ნატო ამჯობინეს „რუსულ სამყაროს“ და კრემლმა გადაწყვიტა მათი დასჯა და ძალის გამოყენებით ანექსია.

მაგრამ რაღაც არასწორედ მოხდა…

ამ ეტაპზე უნდა აღინიშნოს, რომ ცვლილებები შევიდა რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო დუმაში რუსეთის ფედერაციის შეიარაღებული ძალების შესახებ სიყალბეების გავრცელებისთვის 15 წლამდე თავისუფლების აღკვეთის სასჯელის დაწესების შესახებ.

ცვლილებების მიღებაში ეჭვი არავის ეპარება, მაგრამ სიმართლის გავრცელებას მაინც გავაგრძელებთ.

ჩვენი პატიმრების მრავალრიცხოვანი ვიდეოები მთელ მსოფლიოს წარმოგვიდგენენ ცნობებს ძალიან სამარცხვინო და სავალალო სანახაობაზე, რომელიც მხოლოდ გუშინ დაფიქსირდა ბრენდის სახელწოდებით “მძლავრი და უძლეველი რუსული არმია”. დატყვევებული ჯარისკაცების ნახევარი მაწანწალებსა და უსახლკაროებს უფრო ჰგავს. რუსი სამხედროები საშინლად გამოიყურებიან, ისინი მშივრები და დემორალიზებულები არიან. ვწუხვარ, მაგრამ როგორც ჩანს, თვეები გაატარეს ანტისანიტარიაში. უფრო მეტიც, წვევამდელებს (გუშინდელ თინეიჯერებს) ვ.პუტინი ბოროტად და ცინიკურად უგზავნიდა სიკვდილს.

ასე რომ, პერსონალის ნახევარს უთხრეს, რომ ისინი უბრალოდ აგრძელებდნენ წვრთნებს საზღვრის გადაკვეთისას, ხოლო მეორე ნახევარს დაჰპირდნენ 2014 წლის ყირიმის ოპერაციის მსგავს მარტივ გასეირნებას. მაგრამ, მათ ამოაყოფინეს თავი  უკრაინაშივ სადაც მათ არავინ მოელოდა.

შედეგად, ბევრმა წვევამდელმა მიიღო თავისი განწყობილება და  ათეულობით მათგანმა დაიწყო დანებება.

მათი დაკითხვის დროს ბევრი უსიამოვნო რამ გამოჩნდა: რუსული არმიის მრავალი ნაწილის მატერიალური დახმარება იყო საშინელი, სათადარიგო ნაწილები მოიპარეს, საწვავის მარაგი თურმე აღარ აესებობს.  მებრძოლები ჰგავდნენ გასული საუკუნის 80-იან წლებს ავღანეთში თავგადასავლების მაძიებელთ.

პატიმრების თქმით, მათი რაოდენობა მცირდება – იმ BTG-ების პერსონალის 70%, რომლებიც პირველ ტალღაზე უკრაინაში ჩამოიყვანეს, უკვე განადგურდა!!!

არცერთ ოფიცერს არ სურს მძიმედ დაჭრილებთან ყოფნა.

რუსი ჯარისკაცების ცხედრები მთელ უკრაინაშია. მათ წაყვანას არავინ ჩქარობს. კიევმა უკვე ოფიციალურად მიმართა მოსკოვის პატრიარქ კირილს და ორგანიზაცია „წითელ ჯვარს“ რუსეთში „ტვირთი 200“-ის გაგზავნის ორგანიზების მოთხოვნით, მაგრამ ჯერჯერობით შედეგი არ არის. არავის სჭირდება მათი სხეულები!

თქვენ იტყვით, რომ ესენი არიან წვევამდელები და არა ელიტარული ნაწილების მებრძოლებიო. მართალია, ტყვეობაში მყოფი პროფესიონალი ცოტაა.

უკრაინელები ესვრიან სპეცრაზმებს, საჰაერო ხომალდებს და ყველა სახის სუპერდივერსანტს ნაღმტყორცნებიდან და ყუმბარმტყორცნებიდან. შედეგად, უკრაინის წინააღმდეგ ომის მწარმოებელი ჯარები იწყებენ კლებას და კლებას.

ვ.პუტინი შვიდი დღეა აუპატიურებს ა.ლუკაშენკოს და მისგან 300 ტანკისა და რამდენიმე BTG-ის დაუყოვნებლივ განთავსებას ითხოვს ვოლინსა და გალიციაში. ტაჯიკეთიდან და ყირგიზეთიდან უკრაინაში მყოფი რუსული ჯარების დასახმარებლად სამხედრო ტექნიკის, საბრძოლო მასალის და ნაწილობრივ რუსული კონტინგენტის გატანა მიმდინარეობს. ამ ტემპით ფედერაციის მასშტაბით საყოველთაო მობილიზაციის გამოცხადება შორს არ არის. Რისთვის? ბრძოლა უკრაინასთან?  მაგრამ შემდეგ ომი გადაიზრდება ბირთვულში! და ეს მთელ კაცობრიობის სიცოცხლეს საფრთხეს შეუქმნის.

უკრაინის თავდაცვის სამინისტრომ მიიღო უპრეცედენტო გადაწყვეტილება, გადასცეს ყველა სამხედრო ტყვე დედებს, იმ პირობით, რომ ეს დედები პირადად მოვიდნენ შვილის ასაყვანად და გზად გაეცნონ „რუსული სამყაროს“ შედეგებს. ”რომ რუსი სამხედროები ატარებენ თავიანთ ბაიონეტებს უკრაინელებისთვის. უკვე დაიღუპა 3000-მდე მშვიდობიანი მოქალაქე (უკრაინის შეიარაღებული ძალების დანაკარგების გარეშე), განადგურდა სამოქალაქო ინფრასტრუქტურა, საცხოვრებელი ფართები, სკოლები, საბავშვო ბაღები, სამშობიარო საავადმყოფოები (უკრაინელი ქალები ერთი კვირაა მშობიარობენ ბომბების თავშესაფრებში და იქ. საერთოდ არ არის შესაძლებლობა გაიაროს ულტრაბგერითი ან რაიმე პროცედურა დაბომბვისა და დაბომბვის მუდმივი საფრთხის გამო).
შედეგად, დან

დღეიდან ჩვენ ვერ ვიამაყებთ ჩვენი შეიარაღებული ძალებით, ვერ ვენდობით ჩვენს უმაღლეს პოლიტიკურ ხელმძღვანელობას, ვეღარ გავამართლებთ ჩვენს დუმილს „რუსული სამყაროს“ ეფემერული ღირებულებებით. მაგრამ, ჩვენ შეგვიძლია გავარკვიოთ სიმართლე და შემდეგ გავავრცელოთ იგი ფართო მოსახლეობაში. ჩვენ შეგვიძლია შევწყვიტოთ დუმილი და მოვითხოვოთ ჩვენი მოსმენა!

 

„Вид пленных жалок и ужасен”

Российский фондовый рынок потерял после вторжения РФ на Украину более 40% капитализации, активы центробанка за рубежом заморожены, а рубль падает – это неприятная информация, но она не воспринимается слишком близко к сердцу. Но есть и такие данные: Россия потеряла убитыми минимум 6 тыс. человек (согласно украинской стороне), а, может быть, и 10 тыс. (что слышно из перехваченных российских радиопереговоров). Более 500 бойцов попало в плен! Вот такая информация уже сильно бьет по мозгам, не так ли?

МО РФ уже начало потихоньку признавать потери: 500 убитых, 1600 раненых. Это значит, что скрывать провал военной спецоперации уже нет возможности. Раз признали, значит будет минимальное освещение и обсуждение, что всё-таки неплохо. Но, следует распространять правдивые данные потерь и необходимо осознать, что, вообще, произошло 24 февраля?!

Потешные хохлы всегда были предназначены в нашем воображении исключительно для того, чтобы петь песни и есть борщ, танцевать гопак и жрать сало, плести веночки и лепить вареники … Никто бы им не мешал этого делать в Союзном государстве России, Белоруссии и Украины (которое стало розовой мечтой В. Путина). Однако, „Русскому миру” и ОДКБ хохлы предпочли ЕС и НАТО, а Кремль решил их за это наказать и присоединить силой. Но, что-то пошло не так …

В этом месте следует заметить, что в Госдуму РФ внесены на рассмотрение поправки про введение наказания до 15 лет лишения свободы за распространение фейков, касающихся ВС РФ. Никто не сомневается, что поправки примут, но мы всё равно продолжим распространять правду.

Многочисленные видеоролики с нашими пленными являют всему миру весьма жалкое и убогое зрелище, которое ещё вчера позиционировало себя под брендом „грозная и непобедимая российская армия”. Половина захваченных в плен солдат больше похожа на сборище бродяг и бомжей. Российские военные ужасно выглядят, они голодны и деморализованы. Простите, но видно, что они провели месяцы в антисанитарных условиях. Причём, что касается солдат-срочников (вчерашних подростков), то В. Путин подло и цинично отправил их на верную смерть.
Так, половине личного состава внушили, что они, переходя границу, просто продолжают учения, а другой половине пообещали легкую прогулку на подобие Крымской операции 2014 г. Но, все столкнулись с тем, что на Украине их никто не ждал и уж никак не просил от чего-то там освобождать. В результате, многие срочники сориентировались и начали сами сдаваться в плен десятками.

В процессе их допросов наружу всплыло множество малоприятных вещей: материальное обеспечение многих частей российской армии ужасное, запчасти разворованы, запасы топлива были слиты и распроданы, куча сухпайков оказалась непригодной для употребления, оснащение бойцов отсылает к 80-м годам прошлого века времен авантюры в Афганистане, но это ещё цветочки.

По свидетельству пленных, количество „200-х” бесстыдно приуменьшают – 70% личного состава тех БТГ, которые были введены на Украину в первой волне уже уничтожено!!! Никто из офицеров не хочет возиться с тяжело раненными, их добивают свои же!!!
Трупы российских солдат валяются ненужными по всей Украине, никто не спешит их забирать. Киев уже официально обращался к патриарху московскому Кириллу и организации „Красный Крест” с просьбой наладить отправку „груза 200” назад в Россию, но пока что результатов никаких. Тела наших героев никому не нужны! Или, может быть, они и не герои вовсе? Или как!?

Вы скажете, что это необстрелянные срочники, а не бойцы элитных подразделений. Это правда, профессионалов в плену мало, потому что украинские военные не приглашали их на дружеские соревнования по рукопашному бою. Следуя пословице „от греха подальше”, украинцы тупо расстреливают спецназовцев, ВДВшников и всяких там супердиверсантов из минометов и гранатометов. В результате, войска, ведущие войну против Украины, начинают истощаться и уменьшаться. Бойцов уже не хватает.

В. Путин уже семь дней насилует А. Лукашенко, требуя от него немедленного ввода 300 танков и нескольких БТГ на Волынь и Галицию. В срочном порядке из Таджикистана и Киргизстана на помощь войскам РФ на Украине вывозятся военная техника, боеприпасы и частично российский контингент. Такими темпами не за горами и объявление всеобщей мобилизации по всей Федерации. Чтобы что? Воевать с Украиной? Или уже с США? Но тогда война перерастет в ядерную! С угрозой для жизни всего человечества.
Министерство обороны Украины приняло беспрецедентное решение отдавать всех военнопленных их матерям, при условии, что эти матери лично приедут забрать своё дитя и попутно ознакомятся с последствиями того „Русского мира”, который российские военные несут на своих штыках для украинцев. Уже погибло около 3 тыс. мирных жителей (не считая потерь ВСУ), разрушены гражданская инфраструктура, жилищные кварталы, школы, детсады роддомы (украинки уже неделю рожают в бомбоубежищах, а пройти УЗИ или какие-то процедуры вообще нет никаких возможностей из-за постоянной опасности обстрелов и бомбардировок).
В итоге, по состоянию на сегодня, мы не можем гордиться нашими вооруженными силами, мы не можем доверять нашему высшему политическому руководству, мы не можем больше объяснять свое молчание эфемерными ценностями „Русского мира”. Но, мы можем прилагать усилия, чтобы узнать правду, а затем распространять её среди широких слоев нашего населения. Мы можем перестать молчать и потребовать нас услышать!